Congo-Kinshasa / Democratische Republiek
Congo
Oftewel het vroegere: Zaïre
Congo : (Zaïre)
Gepunte tanden zijn een teken van Zairese
schoonheid; lange nagels duiden woestheid aan.
Een goede foto kan ik nog niet vinden,
maar hopelijk, geeeft deze houten "kop"uit Zaïre een redelijk beeld.

Ik vergeet nog wel eens de bron van foto's
te vermelden.Wanneer er bij een foto niets staat, ga er maar vanuit dat hij afkomstig is van:
Bij onderstaande man gaat de root zelfs
door met :
static.flickr.com/53/176937690_1ebe303d39_s.jpg
Ethiopië / Banavolk
Hieronder een man van
de Banastam.
Deze stam leeft in het
lagergelegen gedeelte van de Omovallei.
Zoals je merkt, of al
gemerkt hebt leven er in de Omavallei in Ethiopië vele volkeren / stammen en dit gaat altijd goed.
Wat een prachtige oorversiering, vind je ook niet.

Ethiopië / Bodi-stam
Prachtige meiden met leuk
kapsel en oorbellen.
Zij horen bij de Bodi
stam, die net als de meeste stammen gevestigd is in het laaggelegen deel van de Omovallei in Ethiopië.

Hieronder nog een beauty van de Bodistam in Ethiopië.
De bodistam leeft als volkje in het laaggelegen
deel van de Omovallei.
De vrouw draagt een klein schijfje in haar kin.
Dit is dus geen Botoque, want die gaat door je lip.


Een prachtige Hamarvrouw
Er wordt gezegd, dat de mensen van het Hamarvolk,
de mooiste mensen zijn. Hamarvrouwen dragen dierenhuiden met daarop allerlei ornamenten aangebracht.Zij dragen aluminium armbanden
en kettingen.De meeste vrouwen hebben hetzelfde kapsel.Een kapsel gemaakt van "miljoenen" kleine krulletjes, dat iets wegheeft
van een kapsel, dat een nederlands jongetje ook zou kunnen dragen.

Hamar meisje

Hierboven een Hamarmeisje
Ethiopië
Hieronder een Hamarman met weer hele andere
versieringen.Gezicht beschilderd en oorversieringen.
Deze Hamarman komt uit het laaggelegen gedeelte
van de Omovallei


Moeder en dochter
Hieronder nog 2 prachtige hamarmeisjes uit het
lager gelegen deel van de Omovallei in Ethiopië.

Hieronder weer zo'n plaatje
van een meisje van het Hamarvolk.
Ze woont wederom in het
laagelegen deel van de Omovallei in Ethiopië.

Een reis naar het Mursivolk in Ethiopië
Iemand schreef in zijn dagboek:
" Ik heb foto's gezien van Mursimensen. Ze waren
prachtig. Enorm lang en donker.Net niet naakt, omdat ze een lange speer of een AK-47 / Kalashnikov over hun schouder hadden
hangen.Scarification was normaal bij deze mensen, niet eens als verfraaiing; het hoorde er gewoon bij. Toch bij sommigen,
als teken van dapperheid en als kerfstok om aan te geven hoeveel vijanden ze al gedood hadden.Bittere oorlogsvoering is in
deze streek nog aan de orde van de dag. Nog pas maar 2 maanden geleden, hadden strijders van de het Galebvolk / stam, het
Hamarvolkgebied binnengevallen, om het vee te stelen. Uit wraak, zijn toen Hamarstrijders het territorium van het Galebvolk
binnengetrokken. Tientallen strijders lieten daarbij het leven.
En de vrouwen?.....Borden, borden zei een stamlid,
wijzend naar zijn onderlip. Schijven van hout in de onderlip zijn een kenmerk van Mursivrouwen.Vaak zijn ze erg groot.
Er zijn redenen voor het aanbrengen van zo'n
"schoteltje" in de onderlip:Als afschrikmiddel tegen slavenhandelaren, die op zoek zijn naar maagdelijke meisjes. Ook om te
voorkomen dat de duivel via de mond het lichaam zou binnentreden.Voorts om je rijkdom cq grootte van je kudde aan te geven,
dus als sociale status, dat ook weer aangeeft, de rijkdom binnen het gezin of familie, wanneer het om een bruidsschat
gaat.
Jonge Mursi mannen uit Ethiopie
Mursi meisje met "botoque" in haar onderlip.


Hierboven: Twee foto's met een glimlach, mag
ook wel eens.
Radio Addis Ababa met haar dagelijkse verzoekplaten
programma.
Dank je wel Ankie.

2 Mursivrouwen. Let op de Scarification.

Mooi Mursimeisje met flinke "Fleshtunnels" in haar oor.

Mursimeisje.
Let op: De slagtanden zijn in haar haar verwerkt en niet een oorversiering.

Gezellig met z'n drieën op de foto. Mooi gepainte borst.

Weer zo'n mooi Mursimeisje.
6b694e87fb063cf9a17a0b4b1c12a67d

Het lijken wel stukken winterpeen in haar oren,
mooi contrast met haar huidskleur.
Een Mursi warrior met "modern" wapen ( AK-47
russisch = Kalashnikov)
Ethiopië
De Arabore stam
Hieronder een foto van een kleurrijke en vriendelijke vrouw
van de Araborestam in het lagere gedeelte van de Omo-vallei in Ethiopië 2005.

Hieronder:
Een
Mursivrouw met een uniek kapsel. Haar oorbellen zijn ook heel apart. Ze komt uit het laaggelegen gedeelte van de Omovallei
in Ethiopië.
static.flickr.com/53/176937690_1ebe303d39_s.jpg

Kameroen
Het Baggara of Baqqarahvolk, zijn nomaden; Bedoeinen.Zij leven in Afrika in het gebied
tussen het Chadmeer en de rivier de Nijl .
Dit gebied strekt zich uit over: Soedan ( vooral in Dafur), Nigeria, Tsjaad, Kameroen
en de republiek Zuid Afrika.
Zij zijn ook bekend onder de naam: "Shuwa Arabs."

Prachtig versierd, ook hier wel groten ringen
in haar oren maar de bredere ringen zijn in haar haar verwerkt.

Samburu krijger

Ja ze leren snel...

Deze Samburuvrouw gaat trouwen.Ze draagt een
spciale "mporo"trouwketting, bovenop de prachtige kralenkettingen.
Namibië
De Himba's
Veel versiering om hun nek.
De gehuwde vrouwen zijn herkenbaar aan "de vlinder"
op hun hoofd.
Goed te zien : de dreadlocks die zij dragen.
Wat een prachtige huid en huidskleur hebben deze
mensen.......
Zij kleuren hun huid zelf
met een mengsel van rood krijtsteen en dierlijk vet. Zij wassen zich nooit met water en op de een of andere manier blijven
ze vrij van lichaamsgeuren. Vooral het vet dat in het mengsel zit, leidt er toe , dat Himbavrouwen ook op oudere leeftijd
nog een perfect zacht en gladde huid hebben.
Hoewel het hieronder geen foto betreft, zullen
op het rechterbeen niet voor niets streepjes getekend zijn. Ik ga er toch van uit, dat scarification of branding tot lichaamsversiering
van het Himbavolk behoort.
Bovenstaande afbeelding ontving ik van iemand,
die beweerde, dat hier afgebeeld staan vrouwen van het Bantuvolk.
Ik heb daar zo mijn twijfels over.
Aan de kleien vlinders op hun hoofd en de ingevette
huid met het rode kleimengsel denk ik dat deze vrouwen tot het Himbavolk behoren.
Ook nu weer zou ik zeggen, wie het beter weet
mag me mailen.
Soedan / Sudan
Hieronder een soedanees nomadenmeisje met prachtige sieraden.
Op haar voorhoofd ook versierd met een
Scarification.

Tanzania
Masaï volk: ( zie ook boven bij Kenya)
De Masaï, Massai of Maasai is de naam die wordt
gegeven aan een grotendeels nomadisch volk in Oost-Afrika, voornamelijk woonachtig in Kenia en Tanzania.
Vee en schapen vormen de basis van de economie
die zij in een strijd tegen culturele verandering hebben gehandhaafd. De masaï leven van de melk, het bloed en het vlees van
hun vee. De maatschappij van Masaï is patrilineair (mannelijke lijn van opvolging). Er is sprake van
een polygynieverhouding. De jongens worden ingewijd in een strijdersgroep
verantwoordelijk voor het hoeden van het vee en het doden van roofdieren. Deze jongens worden ook wel Morans genoemd.
Masaï, die karakteristiek lang en slank zijn, leven
traditioneel in een burcht waarbinnen modderhuizen gebouwd zijn
|
 |
Zuid Afrika
De eerste Europeanen die voet zetten
in Zuid-Afrika waren de Portugezen. In 1488 zeilde de ontdekkingsreiziger Bartholomew Dias rond Kaap de Goede Hoop en legde
aan in Mossel Bay. Tien jaar later stopte een tijdgenoot en landgenoot, Vasco de Gama, daar ook. In de zestiende eeuw zeilden
Hollandse, Engelse en Franse schepen regelmatig rond de Kaap op weg naar de Oost. De eerste permanente Europese nederzetting
werd gevestigd in 1652, toen Jan Van Riebeeck - tezamen met 90 mannen, vrouwen en kinderen - een voorraadbasis opzette voor
de Oost-Indische Compagnie om schepen die heen en weer voeren langs de handelsroutes tussen Holland en Java (Indonesië) van
vers voedsel te voorzien. In de loop der tijd trok de Kaap kolonisten aan uit Nederland, Frankrijk, Duitsland en Engeland.
Van de 40 miljoen mensen in Zuid-Afrika op dit moment zijn er ongeveer zes miljoen van Europese origine. Er werden ook slaven
uit Madagaskar en Java naar de Kaap gebracht, terwijl contractarbeiders uit India op de suikerrietplantages van KwaZulu-Natal
werkten.
Swazi volk:
Swazi-mannen dragen vaak helder gekleurde
sjaals over één schouder geknoopt en leren of katoenen kilts. Ze tillen hun "knobkerries" (lange knotsen) op als een vorm
van begroeting. Swazi-vrouwen dragen ook sjaals, geknoopt rond beide schouders en schortjes van geitenvel. De "bijenkorf"
haarstijl, met een wit koord bij de haarlijn, is karakteristiek voor Swazi-vrouwen. Favoriete kleuren zijn oranje en rood.
http://www.mintour.gov.sz/culturalvillage/images/swazi_couple.jpg
Swazi Koning Mswati III huwt een 16-jarige
Miss Tiener Swaziland. Zij is nu zijn 12e vrouw. Zijn 11e vrouw is niet overleden, maar hij huwt "gewoon" wanneer hij wil.
Op dit moment heeft hij dus 12 vrouwen.
12/09/2004
11:16 - (SA)
Ongehuwde maagden
tijdens één van de culurele ceremoniën rondom de koninklijke familie.
19 December 2005 Swaziland : Swaziland reageert
geschockt op de diefstal van koning Mswati lll's cape van luipaardvel.
De San
Er zijn nog maar weinig
van de oorspronkelijk bewoners van Zuid-Afrika over, de jager-verzamelaar San, maar het bewijs van hun ontelbare jaren lange
aanwezigheid is bewaard gebleven in de rots schilderingen die gevonden kunnen worden in diverse grotten en op andere plaatsen.
Zij leefden in kleine groepen of families. Met maar weinig persoonlijke bezittingen en geen besef van hun "eigendomsrecht"
op het enorme uitgestrekte gebied dat zij bewoonden, bestonden er geen sociale conflicten. De San leven nog steeds op hun
traditionele wijze in de afgelegen gebieden van Zuid-Afrika zoals de Kalahari woestijn. De enigste overgebleven Zuid-Afrikaanse
San stam zijn de Khomani San, een groep van ongeveer 400 San, die leven in de Noordkaap provincie bij de Molopo rivier, ca.
60 km. ten zuiden van de Khalagadi. Alhoewel ze niet helemaal meer oorspronkelijk leven volgens de oude tradities, proberen
ze dit toch zoveel mogelijk in stand te houden en aan bezoekers te laten zien door middel van kleding, behuizing, arts &
crafts en begeleide wandelingen in het gebied. Toeristen kunnen de Khomani San ontmoeten in Kagga Kamma (Plaats van de San),
260 km ten noorden van Kaapstad in de Cederbergen. Dit is een beschermd gebied voor de oorspronkelijke San uit de Molopo regio,
die jagen en geld verdienen met de verkoop van handgemaakte kunst. Het privé-leefgebied van de San blijft echter verborgen
voor toeristen, maar er is een centraal ontmoetingspunt. Bij het Xulu & Khwe Bushman Cultural Project, in Kimberley, in
de Noord-Kaap, kunnen bezoekers San-gemeenschappen bezoeken en hun traditionele handwerk kopen. Deze San mensen komen oorspronkelijk
uit Namibie en werkten als spoorzoekers tijdens de grensoorlog met Angola. Na de onafhankelijkheid van Namibie waren ze daar
niet meer welkom en hebben ze zich gevestigd in Kimberley .Goede voorbeelden van San-rotskunst kunnen bekeken worden in de
grotten in het Khahlamba-Drakensberg Natuurreservaat in de Drakensbergen, in KwaZulu-Natal. Het South African Museum in Kaapstad
laat een aantal voorwerpen zien die levenswijze van de San illustreren. |
|
Misschien al honderdduizenden jaren geleden, tot
de 19e eeuw, jaagt het Sanvolk op vis.Het Sanvolk woont in de bergen, sinds het "contact" met het Khoikhoivolk en later
het Bantuvolk.
Toen de europeanen zich in dit gebied vestigden, sloot het Sanvolk zich aan bij vluchtelingen
van het Khoikhoivolk.Toen de "Trekboers" in dit gebied kwamen, vielen zij het Sanvolk aan en dreven ze het Sanvolk verder
de bergen in.
De Trekboers zijn geestelijke nomaden( missionarissen ? ) , die van origine afstammen van
o.a. nederlandse kolonisten .
Op dit moment zijn er geen specifieke Sanvolkleefgebieden
meer, ofschoon hun "neven en nichten": De bosjesmannen / Bushmen, nog steeds vertegenwoordigd zijn in de Kalahari, Namibië
en Botswane.
http://www.capetown.at/heritage/peoples/
De Bosjesmannen/ Bushmen in Zuid
Afrika
te weten in de Kalahariwoestijn.

Eén van de laatste vertegenwoordigers
van de "Bushmen."
De Bosjesmannen/ Bushmen in Zuid Afrika
te weten in de Kalahariwoestijn.
Mogelijk rond de 3e eeuw na Christus, zijn
mensen van het Bantuvolk zich groepsgewijs gaan vestigen langs oostelijke kustlijn van Zuid Afrika, het huidige Natal.
De mensen van het Bantuvolk zijn veel langer en hebben een donkerdere huid, dan de mensen van het Khoikhoivolk.
De Khoikhoi
Een stap verder op de ladder van de geschiedenis
vinden we de Khoikhoi, vee- en schaapherders, die polygame gemeenschappen vormden geleid door een hoofdman. Zij leefden in
ronde hutten van hout en matten die gemakkelijk afgebroken konden worden bij hun zoeken naar nieuw weidegebied. De Khoikhoi
waren de eerste mensen die de Hollandse pioniers bij de Tafelbaai ontmoetten; zij noemden hen "Hottentotten", waarschijnlijk
door de klikkende geluiden die ze maakten bij het spreken en die de Hollanders verkeerd begrepen als stotteren. De Hollandse
pioniers namen langzaam maar zeker hun land en vee in bezit en de Khoikhoi bevolking werd gedecimeerd door een serie pokkenepidemieën.
Door vermenging met de vroege Europese kolonisten werden zij een deel van de zogenaamde "Coloured" (gekleurde) bevolking van
de Kaap. De enige groep die heeft overleeft is de Nama, die tegenwoordige in Namaqualand en het naburige land Namibië leven.Het
Khoi Village Museum ligt in The Point, Mossel Bay, West Kaap
Zuid-Afrika's meerderheidsbevolking
Het grootste gedeelte van de Zuid-Afrikaanse
bevolking bestaat uit zwarte Afrikanen die trots zijn op zichzelf en op de vele facetten van hun etnologische oorsprong. Deze
Afrikanen, die vele honderden jaren geleden Zuid-Afrika binnentrokken vanuit Centraal Afrika's merengebied, kunnen worden
opgedeeld in verschillende etnische groepen die zich vestigden in verschillende gebieden van het land, hoewel ze bij elkaar
leven als ze verhuizen naar de grote stedelijke gebieden voor werk. Het gebied van de Xhosa ligt tegenwoordig hoofdzakelijk
in de Oost-Kaap. De Zoeloes komen van de provincie KwaZulu-Natal. De Ndebele en de Shangaan stammen uit Mpumalanga; de Zuidelijke
Sotho komen uit de Vrijstaat, de Noordelijke Sotho (of Pedi) uit de Limpopo Provincie, de Tswana uit de Noord-West Provincie,
de Venda uit de Limpopo Provincie, terwijl de meeste Swazi uit gebieden in KwaZulu-Natal en Mpumalanga aan de grens met Swaziland
komen. In de stedelijke gebieden hebben de meeste Afrikanen de westelijke manier van leven overgenomen - maar op het platteland
zijn nog veel resten van hun etnische tradities bewaarde gebleven. Lesedi Cultural Village in Lanseria, Gauteng, is een multicultureel
Afrikaans dorp op minder dan een uur rijden van Johannesburg. Het bestaat uit een aantal verschillende boerderijen en dorpen
- Xhosa, Zoeloe, Pedi en Basotho. Elke bezoeker wordt als gast ondergebracht bij een traditionele Afrikaanse familie, om zo
iets te leren over hun cultuur en manier van leven. De avonden worden rond het kampvuur doorgebracht met traditionele dansen,
verhalen en gezangen. De traditionele stijl van leven van de zwarte Afrikanen wordt hierna beschreven:
De Xhosa
Van alle in stamverband levende
volkeren die vanuit het noorden zijn gekomen, zijn de Xhosa het verst naar het zuiden getrokken. Traditionele Xhosa gebouwen
worden gekenmerkt door ronde muren gemaakt van modder, met een puntig, met stro bedekt dak - een rondavel-ontwerp dat veelvuldig
gekopieerd wordt in de gebouwen van game lodges. Xhosa-vrouwen staan bekend om de oker beschilderingen van hun gezichten,
en om het roken van lange pijpen. Hoofdbedekkingen zijn gemaakt van zware wollen sjaals, als een tulband gevouwen, en hun
typische houten halskettingen. Armbanden zijn een statussymbool, en zijn vaak van draad gemaakt gekocht in dorpswinkels.De
ideale manier om deze vriendelijke mensen beter te leren kennen is om door het verrukkelijke landschap van de Oost-Kaap te
rijden, waar kleine, betaalbare hotels u talloze vakantiemogelijkheden bieden. In het Shamwari Wildreservaat, tussen Port
Elizabeth en Grahamstown, vinden bezoekers Kaya Lendaba, een traditioneel dorp. Wezandla Gallery en Crafts Centre, Baakens
Street, Port Elizabeth, is ook de moeite waard om te bezoeken. In de West-Kaap, bij George aan de Tuinroute, kunt u het Khulani
Xhosa Village bekijken.
De Zulu
De Zoeloes staan bekend om hun dapperheid
in de oorlog onder Koning Shaka (1788-1828), "Afrika's eigen Napoleon" en andere leiders, en vormen tegenwoordig de grootste
stammengroep in Zuid-Afrika, met een aantal van bijna acht miljoen. Zoeloes leven traditioneel in bijenkorfvormige hutten
die in een cirkel staan op een terrein bekend als een "kraal". Getrouwde vrouwen dragen breedgerande, schotelvormige hoofdbedekkingen,
vaak versierd met kralen, om hun status aan te geven. Zoeloe-mannen dragen rokjes van huiden en arm- en enkelbanden van bont,
en dragen schilden en speren tijdens traditionele ceremonies. Toeristische attracties zijn de Heia Safari Ranch, bij Johannesburg,
Gauteng, en in KwaZulu-Natal, het DumaZulu. Traditional Village en openluchtmuseum bij Mtubatuba, Shakaland, een replica van
een Zoeloedorp of kraal en Kwabhekithunga Zoeloedorp, beide bij Eshowe, bieden u overnachtingen in Zoeloe-hutten; PheZulu,
een openluchtmuseum in de Valley of a Thousand Hills. Bij Ulundi ligt Umgungunhlovu, een reconstructie van de hoofdstad van
Koning Dingane. Ook verscheidene musea's laten de Zoeloe-geschiedenis zien, zoals het KwaZulu Cultural Museum, bij Ulundi,
het Zululand Historical Museum, Eshowe en Talana Museum bij Dundee. Als u in Durban verblijft, kunt u een bezoek brengen aan
het African Art Centre, Tourist Junction of de Arts and Culture Experience bij het Bat Centre, Maritime Place.
De Ndebele
De Ndebele staan bekend om hun
in heldere kleuren geverfde huizen, versierd met geometrische patronen. Zo kleurrijk als hun huizen zijn is ook de kleding
die door de Ndebele-vrouwen wordt gedragen. Getrouwde vrouwen dragen zware bronzen ringen om hun armen, benen en nek, vaak
omgeven door kralen. De Ndebele leven voornamelijk in het noordoostelijk deel van Mpumalanga bij Tshwane (Pretoria) en in
de regio van Middelburg in Gauteng. Bij Tshwane ligt het Mapoch Ndebele Village. Schitterende gebouwen en kleding kunnen worden
bekeken in het Botshabelo Open Air Museum en Historical Village, 13 km ten noorden van Middelburg , het AmaNdebele Traditional
Village en Museum bij Loopsruit ten noorden van Bronkhorstspruit en de Nzunda Mabhoko Royal Kraal bij Weltevrede, in Mpumalanga.
De Sotho
De zuidelijke Sotho, zo'n 300.000,
leven voornamelijk in de Vrijstaat, aan de grens met Lesotho, een onafhankelijke staat die aan alle kanten omringd wordt door
Zuid-Afrika. Ze dragen typische geweven, kegelvormige hoeden en kleurrijke dekens. De Sotho, die hun huizen vaak van steen
bouwen, decoreren hun hutten graag met steenmozaïeken en spetters helder gekleurde verf. Hun manier van leven kan worden bekeken
in het Basotho Cultural Village bij Harrismith 30 km ten oosten van het Golden Gate Nationale Park, in de Vrijstaat. De noordelijke
Sotho, bijna 2,8 miljoen, leven in het noorden van Tzaneen, in de Limpopo Provincie. Zij staan bekend om de legende van Modjadji,
de "Regenkoningin" onsterfelijk gemaakt in Henry Rider Haggard's boek "She". Om meer te weten te komen over hun erfgoed kunnen
toeristen de Bakone Malapa Kraal bezoeken, een traditionele Noord Sotho nederzetting, bij Polokwane (Pietersburg).
De Tswana
Tswana huizen zijn ook rond van vorm.
De muren zijn niet beschilderd maar er worden patronen in de klei geëtst voordat die opdroogt. Een fantastische toeristische
attractie is het Lotamoreg Dam and Cultural Village bij Mafikeng, waar de manier van leven van de Tswana op levendige wijze
wordt uitgebeeld . Kadishwene/Kureechane Reserve, 36 km van Zeerust, heeft een Tswana-museum waar hun tradities worden belicht.
De Venda
Het Venda volk, 600.000 mensen die in het noorden
van de Limpopo Provincie wonen, zijn verwant aan de Shona in Zimbabwe. Historici beweren dat de Venda's zich vermengd hebben
met Arabische handelaren, vandaar hun opvallend Semitische gezichtstrekken. In het verleden stonden ze bekend als uitstekende
ijzer- en kopersmeden, tegenwoordig praktiseren ze nog steeds hun oude gewoontes en initiatieceremonieën. Venda-vrouwen dragen
traditioneel gestreept materiaal met daarop genaaide vlechten. Uniek bij de Venda zijn de witte pompons. In het Ditike Craft
Centre, ten westen van Thohoyandou, wordt handenarbeid en kunstwerken tentoongesteld en verkocht.
Dit volk is verwant aan de Tsonga
in Mozambique en noemen zichzelf in Zuid-Afrika Shangaan. Tegenwoordig leven er ongeveer 750.000 Shanganen aan de grens van
het Kruger Nationale Park. Grote, met riet gedekte, kegelvormige daken typeren de stijl van hun woningen terwijl ze zich meestal
kleden in lange, gekleurd doeken die om één schouder zijn geknoopt. Grote kralensnoeren om hun nek en zware metalen armbanden
zijn ook populair. Het gezicht werd ooit van littekens voorzien om Arabische slavenhandelaars af te schrikken maar wordt nu
beschouwd als een teken van schoonheid. Het zijn uitstekende vissers. De overgang van kind naar volwassene is een krijgshaftige
aangelegenheid: er worden patronen in de huid gebrand. Dichtbij Hazyview, Mpumalanga, ligt het Shangana Cultural Village.
http://www.suidafrikareise.nl/start.htm?cultureel/cultureel.htm
|
|